پای باران بسته
خاکِ تشنه نفسش
*لُهنِه گندم دارد.
و خدا نیست!
که حرف ها، نزده می میمرند.
طعنهِ چادرْ شب
سفر چوپان ها
لَچَکِ پولک دار
خبرِ کوچِ دوباره
نقش در گَبه ماست.
...........................................................................................
*لُهنِه:نهاری، صبحانه.غذای مختصری که قبل از غذای اصلی در پیش مهمان نهند تا بدان مشغول شود.
ستاره بیدار می شود،
تو، می خوابی.
آرام، صف می کشی
زیر بالشتِ دل من.
آسمان، تکانی می خورد،
خاک...دامنش
پر ز هسته های گیلاس می شود.
و کلاغان بازیگوش...
میان روسری مهتاب،
طناب از درختان می کشند!
تا...
لباسشان را سبز سبز کنند.
راهبان شب، ترک می کنند
دیر رسوائیشان را
و پنهان می کنند،
در بوته های فراموشی افسون مردان را.
و من...
سوار بر قطارشب،
سوی پنجره مه گرفته،
نگاه ترا زمزمه می کنم.
تا از سمفونی چشمانم،
لایه های ابریشمی احساست
فرو ریزند...
صدای پای پنجره می آید
اسب ها، وحشی اند هنوز
سواران، سرخوش می تازند!
بر تن چمنزارانِ بی تاب
می ریزد زمین، پیکرش را
میان دامان زندگی.
هزاران واژه سبز...
قدم می زنند، درعلف های شلوغ.
آسمان می خوابد
زمان دروی گندم زار
در باران، عریان.
من، پرم در روزگار...
چون پیله ابریشمی
می تابم، بر تن راه فرار.
بتاب، بتاب !
فردا می داند
پروانه، راز صندوقچه اسرارت را.
تا...
میانه شب
پنهان در وجبهای تاریک
بچکد ! ابر بر لبان آبی .
برود، سوسوی کلاغهای سیاه
از دل چراغ های روشن و رام ...