من از این همه سیاهی و شب،

خواهم گذشت.

با حراغی،

که به اندازه روز روشن است.

با دلی،

که به اندازه آسمان فراخ است.

من... 

نقش آن حراغ حادو را!

بر بومی که ،

از روز هم، 

روشن تر است،

 نقاشی میکنم.

آنرا...

به نشانی تو می فرستم!

تا روشنی،

خانه ترا هم پر کند.

خانه ای که،

سزاوارتر از خانه من است...