چشمانم ، پر از پرواز بود،

و پروانه  پر بود، در نگاهم.

دستانت، بستری ساختند، بر صفحه خیالم.

در خوابی،  که به روز می رفت،

بیدار شدم...

بی بال، پر گشودم.

 من...  

یک پروانه شدم!

            ....................................................................................

این شعر تقدیمیست به دو یاور ارزنده، آقایان ح و آ...که مرا، در به راه اندازی این وبلاگ بسیار یاری کردند.

                                                                                                        تشکر فراوان